حکیم باستانی

تنیسون در شعر زیبای حکیم باستانی


آه فرزندم

تو توانایی نداری از پی اثبات آن چیزی که بی نام است
ناتوانی همچنین در چون و چند گردش گیتی

همچنین گر مدعی باشی بشر جسمانی محض است
یا روحانی صرف است
یا که خود ترکیبی از هم جسم و هم روح است
همچنین اثبات نتوانی که تو بیمرگ و جاویدی
یا که میرایی و ناجاوید ،آری کس نمی داند

چه بسا این من که اینک با تو گرم گفت و گو هستم
خود تو باشم کاینچنین با خویشتن سرگرم نجوایی

آنچه می ارزد به اثبات ای دریغا نیست هرگز قابل اثبات
همچنین هم قابل انکار : حاصل فرزانگی در چیست؟
کاوش روشن ترین گوش و کنار شک

جستن ایمانی آنهم همجوار شک